دو سه روز پیش عینکم شکست... داشتم سوار آسانسور میشدم که عینکم گیر کرد به در آسانسور، پرت شد زمین و من که به این امید که اینبار هم عینکم سالم می ماند، عینک را برداشتم ولی شکسته بود و شیشه اش از فریم درآمده بود... روز آیندهیش رفتم عینک عرضهی... اما گفت باید اول معاینه بشوی و بعد... حالا هفته بعد وقت داده است... ببینم چه می شود... دو روزی هست که عینک نمیزنم... اگرچه عینک شکسته را با چسب چسباندم... هرچند خیلی مطمئن نیست ولی امیدوارم برای جلسه رانندگی کار را راه بیاندازد...
خستگی سفر هنوز از تنم نرفته است... خیلی خوابم می آید... هوا هم دیگر به روزای تاریکش رسیده است... میشود گفت که از ساعت چهار بعد از ظهر هوا تاریک میشود... عصر دلگیر بود... شب هم با بحث در مورد موزه نقاشی سپری شد... من میگفتم چرندیات ون گخ و مریم بدش می آمد، هر چند به روی خودش نمی آورد...
برچسب:
نویسنده: پرهام احمدی